آب اکسیژنه

دانلود

این فیلم از مجموعه فیلم های آموزشی علوم ابتدایی جداشده است.

منبع : وب سایت نیمکت

مواد مورد نیاز:

 6پیمانه آرد ، 2  پیمانه نمک ، 4 قاشق غذا خوری روغن ، آب گرم ، یک عدد بطری پلاستیکی، پودر لباسشویی

2 قاشق جوش شیرین، رنگ غذا ،سرکه ( البته میتونید به جای آرد و خمیر از گل هم استفاده کنید(

  روش کار: 

1. نخست مخروط آتش فشان را بسازیم.6 فنجان آرد 2فنجان نمک4 قاشق سوپخوری روغن غذا خوری و 2فنجان آب رامخلوط کنید. مخلوط بدست آمده باید یکنواخت ومحکم باشد(در صورت نیاز می توانید آب بیشتری اضافه کنید  (


2. بطری پلاستیکی را در ظرف مورد نظر به طور ایستاده قرار دهید و خمیر تهیه شده را در اطراف آن به شکل یک کوه آتش فشان فرم دهید البته توجه داشته باشید که آن را به طور کامل نپوشانید قسمت دهانه آن را برای اضافه کردن بقیه مواد خالی نگه دارید.


3. قسمت بیشتر بطری را با آب گرم پر کنید و مقدار کمی از رنگ قرمز غذارا به آن اضافه کنید.

4. پودر لباسشویی به محتویات بطری اضافه کنید.

5. دو قاشق سوپ خوری جوش شیرین به بطری اضافه کنید.

6. به آرامی سرکه را به بطری اضافه کنید.

مراقب باشید زمان فوران کوه آتش فشان رسیده است. 

نکات:

گدازه هایی با رنگ قرمز ملایم در نتیجه واکنش بین جوش شیرین وسرکه تولید خواهد شد.


در این واکنش مانند آتش فشان حقیقی گاز کربن دی اکسید هم تولید خواهد شد.


به دلیل تولید گاز کربن دی اکسید در بطری پلاستیکی فشاری ایجاد می شودو(به علت حضورپودر لباسشویی) حبابهایی از آتشفشان خارج خواهد شد که چهره زیبایی به آزمایش می دهد

اگر چند قطره رنگ زرد هم به آن اضافه کنید گدازه های خارج شده رنگ زیبا تر وطبیعی تری پیدا خواهند کرد.

با آب اکسیژنه خیلی کف  سریعتر و قشنگتر ی تولید می شود. با دی کرومات هم خوش رنگ می شود. 

یا ابتدا دی کرو مات آمونیوم را روی سینی می ریزیم و مانند یک تپه کوچک درست میکنیم و شعله ی آتش را روی آن میگیریم چند لحظه بعد واکنش صورت می گیرد و گرما و نور زیادی آغاز میکند .

شاید در ابتدا به نظر برسد که دی کرومات آمونیوم در حال سوختن است . اما این طور نیست . چون اگر یک بشر را روی آن بگذاریم ، واکنش متوقف نمیشود. اما اگر روی یک آتش ، بشر بگذاریم ، شعله آتش خاموش میشود .

منبع: علوم نوین

نام ماده :   سودای شستشو ( washing soda )

نام تجاری :  کربنات سدیم  ( Sodium carbonate )

سایر اسامی :   سنگ قلیا ، جوهر نمک

تاریخچه :

کربنات سدیم با نام های washing soda, soda crystals or soda ash نیز شناخته می شود. فرمول شیمیایی آن  Na₂CO₃ و نمک سدیم اسید کربونیک است. کربنات سدیم دارای یک بنیان آنیونی CO₃^-2 و دو بنیان کاتیونی Na⁺ است. این ماده معمولا به شکل کریستال های هپتا هیدرات است که به سهولت به فرم پودر سفید مونو هیدرات در می آید و برای افراد خانواده با نام نرم کننده آب (کاهش دهنده سختی آب) معروف است. این ماده دارای طعم قلیایی خنک است و از خاکستر بسیاری از گیاهان قابل استحصال است.

مصریان باستان شکل طبیعی نمک قلیایی ترکیبی شامل سدیم کربنات دکا هیدرات و سدیم بی کربنات را استفاده می کردند. این نمک قلیایی را به عنوان صابون شستشو بکار می بردند.
 در سال 1791 شیمیدان فرانسوی نیکلاس لبانس کربنات سدیم را به شکل امروزی تهیه نمود. جان دوییت و آستین چرچ اولین کارخانه سودای آشپزی را از بی کربنات سدیم و دی اکسید کربن احداث کرده اند.

موارد مصرف :

صنایع نفت ، صنایع شوینده ، شیشه و بلور ، ساخت سیلیکات و سولفور سدیم ، پاک کننده ها و صنایع شیمیایی

اطلاعات ایمنی :

بلعیدن این ماده به مقدار زیاد خطرناک است. بوکردنِ آن ممکن است سبب سوزش بینی یا گلو شود. در اثر تماس با پوستهای حساس ممکن است باعث خارش یا سوزش پوست شود. در اثر تماس با چشم ممکن است سبب ایجاد سوزش و سرخی در چشم شود.

ترکیب جوهرنمک و سفیدکننده هایی مانندوایتکس برای نظافت منازل -دستشویی و حمام- بسیار کشنده است.از ترکیب جوهر نمک و وایتکس، گاز کلر متصاعد می‌شود و کلر هم به اسید کلریدریک تبدیل می‌شود. کسانی که در معرض استنشاق این ترکیب قرار می‌گیرند، با علایمی مانند آسم، تنگی نفس و خس‌خس سینه مواجه می‌شوند که با درمان دارویی به طور موقت برطرف می‌شود، اما به مرور زمان این علایم در آن ها باقی می‌ماند و هیچ وقت بهبودی کامل حاصل نمی‌شود و باید به طور مداوم از دارو استفاده کنند.

محصولات خانگی خطرناک (مانند لوله بازکن، جوهر نمک، محلول سفید کننده و لک بر، مواد شوینده، گاز پاک کن، داروها و دیگر مواد شیمیایی) باید در بسته بندی اصلی آنها و با درب بسته نگه داری شود. همچنین باید از قرارگیری ظروف حاوی مواد شیمیایی در کنار مواد غذایی خودداری شود.

چینی‌هاى باستان، به همین روش از پوست درخت توت کاغذ می‌ساختند. ایرانی‌ها کاغذ سازى را از چینی‌ها آموختند و براى این که روى کاغذ بهتر بتوانند بنویسند، هر دو سطح آن را با نشاسته می‌پوشاندند. شما نیز می‌توانید به خمیر کاغذ خود کمى نشاسته بزنید تا کاغذ بهترى داشته باشید. همچنین می‌توانید با نوآورى خود کاغذهاى جالب‌ترى بسازید. براى مثال، به خمیر کاغذ چند گلبرگ اضافه کنید و اثر آن را بر کاغذ ساخت خود ببینید.